บางทีก็เผลอ
จริงๆวันนี้จะไปเชียงใหม่ค่ะ มีแผนว่าจะไปขึ้นดอยสุเทพกะชาวบ้านแถวโน้นแต่ว่า 22 ต้องกลับมาบินตอนบ่ายๆ เช็คไฟลท์วันกลับตั๋วเต็มไปแล้วทำตัวแบบ confirmที่นั่งไม่ได้ก็เลยตัดสินใจว่าไม่ไปดีกว่ากลัวไม่มีไฟลท์กลับ แล้วก็ต้องลำบากชาวบ้านลงดอยมาส่งแต่เช้าด้วยลำบากกันไปหมดแต่ก็แอบเสียใจนิดนึง ตั้งใจไว้เยอะว่าน่าจะไปได้ พยายามแลกไฟลท์สับไปสับมาจนเหนื่อยเพราะคิดว่าไปกันเยอะๆก็น่าจะหนุก แต่พอไปไม่ได้ก็แอบเซ็งก็ต้องมานอนแกร่วๆอยู่บ้านแทน T_Tเดือนหน้า ตั้งใจว่าจะไปดูคอนเสิร์ตที่ปาย เพราะติดใจจากการไปดูคอนเสิร์ตปีที่แล้วhttp://www.thaiticketmajor.com/concert/chang_in_love_pai_eng.phpก็ชวนชาวบ้านเอาไว้หลายคนพอตารางบินออกมา คิดว่าน่าจะไปได้คนที่อยากให้ไปด้วยก็ติดโน่นติดนี่ สุดท้ายก็เหลือเรากะพี่นิวสองสาวที่น่าจะไปได้ก็แอบผิดหวังนิดหน่อย ก็รู้ว่าไม่ควรคาดหวังอะไรจากใคร แต่ก็เผลอไปแวบนึง ที่รู้สึกพอคิดขึ้นมาได้ ก็เออ ไปกันสองคนก็ได้ สวยๆ ก็น่าจะหนุกไปอีกแบบนึงอาจจะมีกลุ่มเพืื่อนพี่นิวไปด้วย ใครสนใจติดต่อมาได้นะคะ รถยังว่าง นั่งเครื่องไปเชียงใหม่ ขับรถต่อไปกันที่ปายจะบอกว่าปายหน้าหนาว โรแมนติกที่สุดแล้ว จะมีอะไรดีไปกว่าไปนั่งฟังเพลงรัก รับลมหนาวที่ปายแค่คิดก็สนุกแล้วค่ะ ูู
^^อ้อ วันนี้มีอีกสองเรื่องที่อยากบันทึกไว้1.ลงไปว่ายน้ำมาหลังจากไปได้ว่ายมานาน ทำเอาหมดแรงเลยทีเดียว2.พี่การันต์ขนขับแท๊กซี่ที่เคยขับรับส่งประจำเมื่อก่อน ตอนนี้แกเลิกกลับไปทำงานแบงค์ละ แกฝากซื้อบุหรี่ ก็เลยแวะมาเอาของ พอดีจะลงไปกินข้าวเย็นพี่แกก็เลยมานั่งกินข้าวด้วย รู้สึกแปลกๆดีค่ะ แต่ก็ดีกว่ากินข้าวคนเดียวนิดนึง
ทุ่งทานตะวัน
ไปเชียงใหม่รอบนี้ นับเป็นไฟลท์ที่ดีมากๆเลยค่ะเพราะทีมงานในไฟลท์น่ารักมากทัวร์กินกันอย่างสนุกสนาน มีพี่แอร์เฟิร์สใจดี แถมวัยสะรุ่นอีกตะหาก ชวนเที่ยวตลอดไปเที่ยววอร์มอัำำพ แดนซ์คนวัยรุ่นอายเลยทีเดียวงานนี้อิ่มจัง ตังค์อยู่ครบเลยค่ะ ^^ดอกทานตะวันที่คณะเกษตรกำลังบานสวยเชียว เลยชวนพี่นิวไปถ่ายรูปเล่นได้รูปออกมาสวยสมใจอยากเลยทีเดียวเอารูปมาอวดนิดหน่อย แต่เอาไปลง Facebookไว้นะคะ ตามไปดูกันได้วิวไม่ค่อยมีเท่าไหร่ มีแต่หน้าคน :P
ปล. ไม่สบายหายไวๆนะ
บอมเบย์เฮฮา
ไปบอมเบย์เมื่อคืนนับเป็นไฟลท์แขกข้ามคืนที่ดีมากอย่างไม่น่าเชื่อบรรยากาศดีตั้งแต่ให้ห้องบรีฟ มีพี่แอร์ตัวฮา ที่แกสนิทกะหัวหน้างาน ทั้ง IM เละเพอร์เซอร์แกก็แซวคนโน้นคนนี้ตลอดเวลา เล่นเอาหัวเราะจนตีนกาขึ้นเลยทีเดียวอยู่บนเครื่องแกก็ประกาศออกระบบแบบว่าปล่อยมุขทุกช็อทที่มีโอกาสหัวหน้างานก็น่ารัก ทั้งสองคนเลยผู้โดยสารก็ไม่เยอะมาก แถมไม่มีเคสอะไรให้ปวดหัวอีกพี่แอร์ตัวฮาใส่วิกไปบินอ่ะ แกก็ถอดๆใส่ๆ เอาวิกมาใส่เป็นทรงแปลกๆ ให้น้องๆและกัปตันขำเล่นพอทุกคนอารมณ์ดี บรรยากาศการทำงานก็เลยดีไปเป็นอัตโนมัติเป็นแบบนี้ได้ืุทุกไฟลท์ก็ดีสิ ไฟลท์แขกเยินๆกลายเป็นไฟลท์ดีไปเลยบางไฟลท์เจอคนไม่น่ารักก็นะ ไฟลท์ดีๆก็กลายเป็นไฟลท์เยินไปทำงานนี่ก็แล้วแต่ดวงเหมือนกันนะเนี่ย^^พรุ่งนี้ไปบินเชียงใหม่ค่ะอากาศที่โน่นน่าจะเริ่มเย็นแล้ว^^
ฝนเปลี่ยนฤดู
วันนี้ อยู่ๆฝนก็ตกหนักเลยดูข่าว เค้าบอกว่าเป็นฝนเปลี่ยนฤดูจะเข้าหน้าหนาวแล้วเมื่อก่อนไม่ชอบหน้าหนาวเลยเวลาสูดอากาศหนาวเข้าปอด มันใจหายบอกไม่ถูกหน้าหนาว กะความเหงามันมักจะมาพร้อมๆกันจะว่าไปตอนนี้ฤดูกาลมีผลต่อชีวิตฉันค่อนข้างน้อยเพราะแต่ละวัน ฤดูกาลก็เปลี่ยนไปตามไฟลท์ที่บินวันนี้เจอร้อนที่เมืองไทย พรุ่งนี้เจอหนาวที่ญี่ปุ่น อะไรแบบนี้ฤดูในชีวิตก็เลยดูผิดๆเพี้ยนๆมีโอกาศได้รู้สึกเหงาเพราะหน้าหนาว อยู่บ่อยครั้งจนชักเริ่มจะชินแล้วเมื่อคืนนั่งลบอีเมลล์ใน Mail box เกือบ 1000 ฉบับนานมากจนจำไม่ได้ที่ไม่อ่านเมลล์ไม่ได้อ่าน ไม่ได้เข้า ไม่ได้ลบพอเข้าไปอีกทีก็อ่านไม่ไหวแล้ว เยอะเกินจะพยายามกลับมาใช้ชีวิตแบบปรกติ แบบเดิมให้ได้ไม่รู้ช่วงก่อน เวลาหายไปไหนหมดเหมือนช่วงชีวิตมันขาดหายไปช่วงนึงแบบงงๆว่าตัวเองเอาเวลาไปทำอะไรหมดวันๆผ่านไปแบบจำไรไม่ค่อยได้แต่ก็ดี..ซื้อหนังสือมาจากงานหนังสือมากมายได้ฤกษ์เริ่มอ่านซักที^^
กลับมาแล้วค่ะ
ขอบคุณทุกคน(2-3 คน) ที่คิดถึงกันขอบคุณทีเป็นห่วงกลับมาแล้วค่ะ ช่วงเวลาที่ผ่านมามีมากมายหลายเรื่องที่ไม่อยากจดจำ ก็จะทิ้งไว้ให้มันเป็นความทรงจำสีเทาๆ ปล่อยให้เลือนหายไปดับกาลเวลาต่อจากนี้ จะเริ่มต้นใหม่บันทึกเรื่องราวชีวิตใหม่ๆต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตไม่ว่าจะดีหรือว่าร้ายจะยิ้มรับสิ่งที่เิกิดขึ้น อะไรที่ตัดสินใจแล้วจะไม่เสียใจ เพราะเป็นทางที่ฉันได้เลือกเองต่อจากนี้ไปจะมาเขีบนบันทึกให้บ่อยขึ้น ตามที่โอกาสจะอำนวยค่ะจะยังมีคนมาอ่านอยู่รึเปล่าเนี่ยยยยT_Tปล. อัพเดท 1. เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนนามสกุลได้พักใหญ่ๆแล้วค่ะ ชีวิตก็ยังมึนๆเหมือนเดิม2. ตัดผมสั้นแล้วค่ะ หวังว่าจะดูเด็กลงบ้าง3. ติดเกมน้อยลงแล้วค่ะ4.เริ่มทำงานในชั้นธุรกิจได้คล่องขึ้นบ้างแล้วค่ะ5.วันนี้วันเกิดเพื่อนแพรว ไปกินข้าวที่ร้าน Anna&Charlies's ต่อด้วยไปนั่ง drink ที่ร้าน Cliff ค่ะ6.วันนี้พึ่งกลับจากญี่ปุ่น ลูกพลับออกแล้วด้วยช่วงนี้ อร่อยมาก7.คิดถึง Blog จังเลยค่ัะ ไม่ได้เข้ามานานจนรูปหายไปเลย แต่เอารูปใหม่ลงละ ^^8. ยังไงก็ดีใจที่มีชีวิตอยู่มาจนถึงวันนี้ได้^^
เมื่อคนนึงคอยหยิบยื่นหัวใจให้
อีกคนก็คอยทำร้าย ซ้ำแล้วซ้ำเล่า......
คนอื่นไม่รักก็แย่มากพอแล้ว
ช่วงที่ผ่านมาชีวิตวุ่นวายค่ะ พอดีเปลี่ยนแปลงชีวิตนิดหน่อย เลยต้องจัดการอะไรๆหลายๆอย่าง จนวันนี้ก็ยังไม่เรียบร้อยดีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิตเล่นคอมทุกวัน แต่ไม่ได้อัพบล๊อกซักที เพราะติดเกมขั้นวิกฤติยกทหารไปตีกะเด็กอย่างเมามันส์ :Pอ้อ มีเรื่องหนึ่งที่อยากบันทึกไว้หลายวันละ แต่ลืมเมื่อวันก่อน เจอเพื่อนในกลุ่มคนนึง หลังจากเหนื่อยใจกับการคุยกะมันคราก่อนสมมุติว่าเพื่อนคนนี้ชื่อเวิ่นนะคะ เวิ่นไปเจอแฟนเก่า เดินกะแฟนใหม่เวิ่นบอกทนไม่ไหว อยากจะไปตบ แต่พอดีมีคนห้ามไว้ - -''โทรมาปรึกษาเราเรื่องนี้ เราก็บอกได้แต่ว่่า เมื่อคนไม่รักเราแล้ว ก็ต้องปล่อยเค้าไปเคียดแค้นไปก็เท่านั้น ไม่มีประโยชน์เวิ่นก็ไม่เข้าใจอ่ะ บอกว่าคนทำเราเจ็บก็ต้องเจ็บมั่งสิ คุยจนขี้เกียจจะคุยแล้ว มันก็เหมือนไม่รับฟังอะไรเลยเหมือนเรื่องบาปบุญคุณโทษ ไม่ได้อยู่ในหัวมันอีกต่อไปแล้วมาเจอกันอีกที มันบอกเอามีดแทงพุงตัวเองมาพึ่งออกจากโรงบาล บอกไม่รู้จะอยู่ไปทำไมหมดแรงจะพูดเลยอ่ะ ไม่รู้มันคิดอะไีรของมัน นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนรู้จักไกล้ชิดพยายามจะฆ่าตัวตายไม่รู้จะบอกมันว่าไงบอกได้แต่ว่า มันโง่มากที่ทำไรแบบนี้แค่คนอื่นไม่รักมันก็แย่มากพอแล้วยังจะมาไม่รักตัวเองอีกไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการไม่เห็นคุณค่าของตัวเองหวังว่ามันคงคิดได้เร็วๆนี้ความรักในบางมุม มันก็น่ากลัวแฮะ
วงจรชีวิตหนอนอ้วน
ช่วงนี้สภาพขีวิตจิตใจกลับมาเป็นปรกติดีแล้วค่ะเริ่มกลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิมวันทำงานก็ไปทำงานวันหยุดก็เล่นเกมจนถึงดึกดื่น ตื่นเอาบ่ายๆเกือบทุกวันเลยตอนเย็นก็ออกไปกินข้าวกะเพื่อนๆคนโน้นคนนี้อยู่ห้องก็นั่งเล่นเกมวนไปวนมา .....ใช้ชีวิตแบบผ่านไปวันๆไม่มีแก่นสารจริงๆเลย - -''เบื่อๆไปตัดผมสั้นมาไม่ได้ตัดผมสั้นมาเกือบสิบปีแล้วตอนแรกก็รู้สึกหน้าแปลกๆเหมือนกันตอนนี้เริ่มชินละ ปรกติก็หน้าแปลกอยู่ละ มันก็คงไม่แปลกไปกว่าเดิมมากนัก - -''ชีวิตต่อจากนี้ไปบินแพคนอนในประเทศ 4 แพครวดเลยค่ะยังกะนางงามเดินสายออกงานวัดเริ่มพรุ่งนี้แพคแรก ค้างเชียงใหม่คืนนึง ภูเก็ตคืนนึงต่อด้วยแพคนอนเชียงรายต่อด้วยแพคนอนภูเก็ตต่อด้วยแพคนอน อุดร สองคืนเอาซี๊...
ของหายได้คืน
สองสามวันก่อนโดนเรียกสแตนบายไปบินเพิร์ธค่ะนับเป็นไฟลท์ที่ดีเลยทีเดียว ทีมงานก็น่ารัก ผู้โดยสารก็น่ารัก เสียอย่างเดียวดันลืมมือถือทิ้งไว้ที่โรงแรมตอนกลับมารู้ตัวอีกที ก็ผ่านมา 7-8 ชั่วโมงแล้ว ตอนลงที่กรุงเทพจะเปิดมือถือ พบว่า มือถือไม่อยู่ใจหายแวบเลย คิดว่าหายแน่ๆแล้วจำได้ตอนสุดท้ายคือเอาไปตั้งปลุกบนหัวนอนตอนก่อนออกมา แล้วคงลืมหยิบมาโชคดีที่น้องสจ๊วตมีเบอร์โรงแรม น้องก็เลยใช้มือถือตัวเองโทรให้คุยกับพนักงานได้ความว่า ทางโรงแรมเก็บไว้ให้ค่ะโชคดีชะมัดเลยอ่ะ T_Tนี่เป็นครั้งที่สองของช่วงนี้ ที่ลืมของไว้ที่โรงแรมคราก่อนก็หูฟัง โทรศัพท์เครื่องนี้แหละ ลืมไว้ที่ญี่ปุ่น ก็ได้แอร์ญี่ปุ่นคอยช่วย จนได้คืนครานี้ก็มือถือได้หลายคนคอยช่วย คนได้คืนรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณผู้คนมากมายรู้สึกว่าตัวเองโชคดี ที่ถึงแม้จะสะเพร่าทำของหายบ่อยครั้ง แต่ก็ได้คืนกลับมาทุกครั้งของบางอย่างอาจจะมีบางช่วงเวลาที่หายไปจากชีวิตแต่ถ้ามันเป็นของเรา ยังไงมันก็จะกลับมา แต่ถ้ามันไม่ใช่ของเรา .. ยังไงซักวัน มันก็ต้องหายไปจากชีวิตเราอยู่ดี
